Wąż Morski
Klasyfikacja MM: XXX
Węże morskie występują w Atlantyku, Oceanie Spokojnym i Morzu Śródziemnym. Chociaż wyglądają groźnie, nie są znane przypadki zabicia przez nie człowieka, jeśli nie liczyć histerycznych opowieści mugoli o okrutnym zachowaniu tych zwierząt. Osiągają sto stóp długości, mają końską głowę i ciało węża, którego pętle wystają ponad wodę.
Wsiąkiewka
Klasyfikacja MM: XXX
Wsiąkiewka jest srebrno-zieloną jaszczurką, osiągającą do dziesięciu cali długości i spotykaną w całej Wielkiej Brytanii i Irlandii. Może kurczyć się kiedy chce i w związku z tym nigdy nie została zauważona przez mugoli. Skóra wsiąkiewki jest wysoko ceniona przez czarodziejów. Wytwarza się z niej sakiewki i portfele, gdyż ten łuskowaty materiał reaguje tak samo na zbliżanie się obcego, jak reagował jego właściciel; dlatego złodziejom tak trudno znaleźć sakiewki ze skóry wsiąkiewki.
Żabert
Klasyfikacja MM: XX
Żabert jest stworzeniem nadrzewnym. Z wyglądu przypomina krzyżówkę małpy z żabą. Pochodzi z południowych stanów Ameryki, ale w tej chwili występuje już na całym świecie. Żabert jest bezwłosy, a jego gładką zieloną skórę pokrywają cętki. Między palcami górnych i dolnych kończyn ma błony pławne. Ręce i nogi żaberta są długie i giętkie, co pozwala mu poruszać się pośród gałęzi ze zwinnością orangutana. Z głowy wyrastają mu krótkie rogi, a jego szerokie usta sprawiają wrażenie, jakby cały czas się uśmiechał, ukazując przy tym ostre jak brzytwa zęby. Żabert żywi się głównie małymi jaszczurkami i ptakami. Najbardziej charakterystyczną cechą żaberta jest duży bąbel pośrodku czoła, który przybiera szkarłatną barwę i zaczyna błyskać, gdy zwierzę wyczuje niebezpieczeństwo. W przeszłości amerykańscy czarodzieje trzymali żaberty w ogródkach, aby ostrzegały ich przed zbliżającymi się mugolami, ale Międzynarodowa Konfederacja Czarodziejów wprowadziła kary, które w dużym stopniu ukróciły ten proceder. W nocy widok drzewa pełnego błyskających światełek żabertów, chociaż bardzo efektowny, wzbudzał zdziwienie zbyt wielu mugoli, którzy dopytywali się swoich sąsiadów, dlaczego w czerwcu zapalają na drzewkach bożonarodzeniowe lampki.
piątek, 16 listopada 2012
2.14. - Topek, Tryton
Topek
Klasyfikacja MM: XX
Topek spotykany jest w Wielkiej Brytanii i Irlandii25. Czasami mylony z chochlikiem. Są podobnego wzrostu (od sześciu do ośmiu cali), ale w przeciwieństwie do chochlika topek nie potrafi latać i nie jest tak jaskrawo ubarwiony (topki mogą mieć maść od ciemnobrązowej po czarną). Ma jednak zbliżone do chochlikowego blazeńskie poczucie humoru. Lubi tereny wilgotne i bagniste, często można go spotkać nad brzegami rzek, gdzie uprzyjemnia sobie czas, podstawiając nogę lub popychając niczego nie spodziewających się przechodniów. Topek żywi się małymi owadami, a rozmnaża się podobnie jak elfy, z tą różnicą, że topki nie przędą kokonów. Młode wykluwają się w pełni uformowane, mają około cala wzrostu.
Tryton
Klasyfikacja MM: XXXX
Trytony występują na całym świecie, a ich wygląd jest równie zróżnicowany jak w przypadku ludzi. Ich zwyczaje są równie tajemnicze jak centaurów. Jednak ci czarodzieje, którzy opanowali język trytoński, opowiadają o dobrze zorganizowanych społecznościach, różniących się między sobą wielkością w zależności od środowiska, w którym żyją, a także o złożonych konstrukcjach mieszkalnych, które budują. Podobnie jak centaury, trytony odmówiły statusu “istot", woląc pozostać “zwierzętami". Najstarsze dane mówią o trytonach zwanych syrenami (Grecja) i właśnie w ciepłych wodach Morza Śródziemnego
można spotkać piękne syreny, tak często pojawiające się w literaturze i malarstwie mugoli. Wodniki ze Szkocji i Merkury z Irlandii są mniej urodziwe, ale podzielają umiłowanie muzyki, wspólne dla wszystkich trytonów.
Klasyfikacja MM: XX
Topek spotykany jest w Wielkiej Brytanii i Irlandii25. Czasami mylony z chochlikiem. Są podobnego wzrostu (od sześciu do ośmiu cali), ale w przeciwieństwie do chochlika topek nie potrafi latać i nie jest tak jaskrawo ubarwiony (topki mogą mieć maść od ciemnobrązowej po czarną). Ma jednak zbliżone do chochlikowego blazeńskie poczucie humoru. Lubi tereny wilgotne i bagniste, często można go spotkać nad brzegami rzek, gdzie uprzyjemnia sobie czas, podstawiając nogę lub popychając niczego nie spodziewających się przechodniów. Topek żywi się małymi owadami, a rozmnaża się podobnie jak elfy, z tą różnicą, że topki nie przędą kokonów. Młode wykluwają się w pełni uformowane, mają około cala wzrostu.
Tryton
Klasyfikacja MM: XXXX
Trytony występują na całym świecie, a ich wygląd jest równie zróżnicowany jak w przypadku ludzi. Ich zwyczaje są równie tajemnicze jak centaurów. Jednak ci czarodzieje, którzy opanowali język trytoński, opowiadają o dobrze zorganizowanych społecznościach, różniących się między sobą wielkością w zależności od środowiska, w którym żyją, a także o złożonych konstrukcjach mieszkalnych, które budują. Podobnie jak centaury, trytony odmówiły statusu “istot", woląc pozostać “zwierzętami". Najstarsze dane mówią o trytonach zwanych syrenami (Grecja) i właśnie w ciepłych wodach Morza Śródziemnego
można spotkać piękne syreny, tak często pojawiające się w literaturze i malarstwie mugoli. Wodniki ze Szkocji i Merkury z Irlandii są mniej urodziwe, ale podzielają umiłowanie muzyki, wspólne dla wszystkich trytonów.
2.13. - Świergotnik, Toksyczek
Świergotnik
Klasyfikacja MM: XXX
Świergotnik jest afrykańskim ptakiem o wyjątkowo jaskrawym upierzeniu; spotyka się osobniki pomarańczowe, różowe, cytrynowozielone i żółte. Świergotniki są od dawna dostarczycielami luksusowych piór, składają też przepięknie nakrapiane jaja. Śpiew świergotnika, choć z początku miły uchu, po pewnym czasie doprowadza słuchacza do szaleństwa i dlatego na sprzedawane świergotniki rzuca się zaklęcie uciszające, które należy co miesiąc odnawiać. Posiadacze świergotników muszą mieć licencję, ponieważ ptaki te wymagają specjalnej opieki.
Toksyczek
Klasyfikacja MM: XXX
Toksyczek jest olbrzymim ślimakiem, który ciągle zmienia kolor, a pełznąc, pozostawia za sobą ścieżkę z niezwykle jadowitego śluzu, który wysusza i wypala całą roślinność, po której przeszedł. Naturalnym środowiskiem toksyczka jest kilka afrykańskich krajów, ale z powodzeniem hodują go czarodzieje z Europy, Azji i obu Ameryk. Jest trzymany jako zwierzątko domowe przez tych, których bawi jego nieustanne zmienianie barwy, a jego jad jest jednym z nielicznych środków uśmiercających chorbotki.
Klasyfikacja MM: XXX
Świergotnik jest afrykańskim ptakiem o wyjątkowo jaskrawym upierzeniu; spotyka się osobniki pomarańczowe, różowe, cytrynowozielone i żółte. Świergotniki są od dawna dostarczycielami luksusowych piór, składają też przepięknie nakrapiane jaja. Śpiew świergotnika, choć z początku miły uchu, po pewnym czasie doprowadza słuchacza do szaleństwa i dlatego na sprzedawane świergotniki rzuca się zaklęcie uciszające, które należy co miesiąc odnawiać. Posiadacze świergotników muszą mieć licencję, ponieważ ptaki te wymagają specjalnej opieki.
Toksyczek
Klasyfikacja MM: XXX
Toksyczek jest olbrzymim ślimakiem, który ciągle zmienia kolor, a pełznąc, pozostawia za sobą ścieżkę z niezwykle jadowitego śluzu, który wysusza i wypala całą roślinność, po której przeszedł. Naturalnym środowiskiem toksyczka jest kilka afrykańskich krajów, ale z powodzeniem hodują go czarodzieje z Europy, Azji i obu Ameryk. Jest trzymany jako zwierzątko domowe przez tych, których bawi jego nieustanne zmienianie barwy, a jego jad jest jednym z nielicznych środków uśmiercających chorbotki.
2.12. - Reem, Skrzydlaty Koń
Reem
Klasyfikacja MM: XXXX
Reem jest bardzo rzadkim olbrzymim wołem o złotej sierści, spotykanym na dzikich terenach Ameryki Północnej i Dalekiego Wschodu. Wypita krew reema daje niezwykłą siłę, ale trudności, jakie wiążą się z jej zdobyciem, sprawiają, że rzadko pojawia się na wolnym rynku.
Skrzydlaty Koń
Klasyfikacja MM: XX — XXXX
Skrzydlate konie występują na całym świecie. Istnieje wiele różnych ras, między innymi abraksan (niezwykle silny gigantyczny koń maści palomino), aetonan (kasztanowaty, popularny w Wielkiej Brytanii i Irlandii), granian (myszaty, wyjątkowo szybki) i rzadki testral (kary, może być niewidzialny, wielu czarodziejów uważa, że przynosi pecha). Podobnie jak w przypadku hipogryfów, właściciele skrzydlatych koni mają obowiązek rzucać na nie regularnie zaklęcie zwodzące .
Klasyfikacja MM: XXXX
Reem jest bardzo rzadkim olbrzymim wołem o złotej sierści, spotykanym na dzikich terenach Ameryki Północnej i Dalekiego Wschodu. Wypita krew reema daje niezwykłą siłę, ale trudności, jakie wiążą się z jej zdobyciem, sprawiają, że rzadko pojawia się na wolnym rynku.
Skrzydlaty Koń
Klasyfikacja MM: XX — XXXX
Skrzydlate konie występują na całym świecie. Istnieje wiele różnych ras, między innymi abraksan (niezwykle silny gigantyczny koń maści palomino), aetonan (kasztanowaty, popularny w Wielkiej Brytanii i Irlandii), granian (myszaty, wyjątkowo szybki) i rzadki testral (kary, może być niewidzialny, wielu czarodziejów uważa, że przynosi pecha). Podobnie jak w przypadku hipogryfów, właściciele skrzydlatych koni mają obowiązek rzucać na nie regularnie zaklęcie zwodzące .
2.11. - Pogrebin, Psidwak
Pogrebin
Klasyfikacja MM: XXX
Pogrebin jest rosyjskim demonem, który osiąga najwyżej stopę wzrostu, ma włochate ciało i gładką, nieproporcjonalnie dużą, szarą głowę. Pogrebiny ciągnie do ludzi, którym lubią towarzyszyć, kryjąc się w ich cieniu, a kiedy właściciel cienia odwróci się w ich stronę, kulą się, przypominając błyszczący, okrągły kamień. Jeśli pogrebin będzie podążał za człowiekiem przez wiele godzin, jego ofiarę ogarnie uczucie
zniechęcenia, po czym pogrąży się w letargu i depresji. Jeśli ofiara się zatrzyma, opadnie na kolana i zacznie rozpaczać nad bezsensownością życia, pogrebin rzuci się na nią i będzie starał się ją pożreć. Łatwo jest jednak odeprzeć pogrebina prostymi urokami i zaklęciami otumaniającymi. Skutkuje też danie mu solidnego kopniaka.
Psidwak
Klasyfikacja MM: XXX
Psidwak pochodzi z południowo-wschodniej Anglii. Jest bardzo podobny do teriera odmiany jack russell, ale ma rozwidlony ogon. Został najprawdopodobniej wyhodowany przez czarodziejów, ponieważ jest wobec nich niezwykle lojalny, za to nadzwyczaj źle nastawiony do mugoli. Pochłania wszelkie szkodniki i odpadki, począwszy od gnomów, a skończywszy na starych oponach. Licencję na psidwaka można otrzymać w Urzędzie Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami po przejściu prostego testu, który ma na celu udowodnienie, że przyszły właściciel jest w stanie zapanować nad psidwakiem na terenach zamieszkanych przez mugoli. Aby psidwaki nie wpadły w oko mugolom, ich właściciele mają prawny obowiązek usuwania im ogonów bezbolesnym zaklęciem rozdzielającym, kiedy szczeniaki mają od sześciu do ośmiu tygodni.
Klasyfikacja MM: XXX
Pogrebin jest rosyjskim demonem, który osiąga najwyżej stopę wzrostu, ma włochate ciało i gładką, nieproporcjonalnie dużą, szarą głowę. Pogrebiny ciągnie do ludzi, którym lubią towarzyszyć, kryjąc się w ich cieniu, a kiedy właściciel cienia odwróci się w ich stronę, kulą się, przypominając błyszczący, okrągły kamień. Jeśli pogrebin będzie podążał za człowiekiem przez wiele godzin, jego ofiarę ogarnie uczucie
zniechęcenia, po czym pogrąży się w letargu i depresji. Jeśli ofiara się zatrzyma, opadnie na kolana i zacznie rozpaczać nad bezsensownością życia, pogrebin rzuci się na nią i będzie starał się ją pożreć. Łatwo jest jednak odeprzeć pogrebina prostymi urokami i zaklęciami otumaniającymi. Skutkuje też danie mu solidnego kopniaka.
Psidwak
Klasyfikacja MM: XXX
Psidwak pochodzi z południowo-wschodniej Anglii. Jest bardzo podobny do teriera odmiany jack russell, ale ma rozwidlony ogon. Został najprawdopodobniej wyhodowany przez czarodziejów, ponieważ jest wobec nich niezwykle lojalny, za to nadzwyczaj źle nastawiony do mugoli. Pochłania wszelkie szkodniki i odpadki, począwszy od gnomów, a skończywszy na starych oponach. Licencję na psidwaka można otrzymać w Urzędzie Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami po przejściu prostego testu, który ma na celu udowodnienie, że przyszły właściciel jest w stanie zapanować nad psidwakiem na terenach zamieszkanych przez mugoli. Aby psidwaki nie wpadły w oko mugolom, ich właściciele mają prawny obowiązek usuwania im ogonów bezbolesnym zaklęciem rozdzielającym, kiedy szczeniaki mają od sześciu do ośmiu tygodni.
2.10. - Nundu, Ognisty Krab
Nundu
Klasyfikacja MM: XXXXX
Nundu jest wschodnioafrykańskim zwierzęciem, przez niektórych uważanym za najgroźniejsze stworzenie na świecie. Ten gigantyczny lampart, który mimo swych rozmiarów porusza się bezszelestnie i którego oddech sprowadza zarazę mogącą uśmiercić całą wioskę, jeszcze nigdy nie został pokonany przez grupę liczącą mniej niż stu wyszkolonych czarodziejów.
Ognisty Krab
Klasyfikacja MM: XXX
Nazwa jest myląca, ponieważ to stworzenie z wyglądu przypomina żółwia. Na Fidżi, która jest jego ojczyzną, część wybrzeża została zamieniona w rezerwat krabów, w celu ich ochrony nie tylko przed mugolami, których mogłyby skusić ich cenne skorupy, ale również przed pozbawionymi skrupułów czarodziejami, którzy wykorzystują te skorupę jako wysoko cenione kociołki. Poza tym krab ma własny mechanizm obronny: atakowany, wystrzeliwuje z tylnego końca płomienie. Ogniste kraby eksportuje się jako zwierzęta domowe, ale wymagana jest na nie specjalna licencja.
Klasyfikacja MM: XXXXX
Nundu jest wschodnioafrykańskim zwierzęciem, przez niektórych uważanym za najgroźniejsze stworzenie na świecie. Ten gigantyczny lampart, który mimo swych rozmiarów porusza się bezszelestnie i którego oddech sprowadza zarazę mogącą uśmiercić całą wioskę, jeszcze nigdy nie został pokonany przez grupę liczącą mniej niż stu wyszkolonych czarodziejów.
Ognisty Krab
Klasyfikacja MM: XXX
Nazwa jest myląca, ponieważ to stworzenie z wyglądu przypomina żółwia. Na Fidżi, która jest jego ojczyzną, część wybrzeża została zamieniona w rezerwat krabów, w celu ich ochrony nie tylko przed mugolami, których mogłyby skusić ich cenne skorupy, ale również przed pozbawionymi skrupułów czarodziejami, którzy wykorzystują te skorupę jako wysoko cenione kociołki. Poza tym krab ma własny mechanizm obronny: atakowany, wystrzeliwuje z tylnego końca płomienie. Ogniste kraby eksportuje się jako zwierzęta domowe, ale wymagana jest na nie specjalna licencja.
2.9. - Langustnik Ladaco, Lunaballa
Langustnik Ladaco
Klasyfikacja MM: XXX
Langustnik jest stworzeniem lądowym, spotykanym głównie na skalistych wybrzeżach Europy. Chociaż jest nadzwyczaj podobny do homara, pod żadnym pozorem nie powinno się go zjadać, ponieważ spożycie jego mięsa wywołuje wysoką gorączkę i nieprzyjemne, zielone zabarwienie twarzy. Langustnik ladaco osiąga długość dwunastu cali i jest jasnoszary w ciemnozielone plamki. Żywi się małymi skorupiakami, ale nie pogardzi też większą zdobyczą. Ukąszenie langustnika wywołuje nietypowy efekt uboczny, polegający na tym, że przez tydzień po ugryzieniu ofiara ma wyjątkowego pecha. Jeśli ugryzł cię langustnik, nie zakładaj się i nie spekuluj, ponieważ sprawy na pewno potoczą się nie po twojej myśli.
Lunaballa
Klasyfikacja MM: XX
Lunaballa jest niezwykle nieśmiałym stworzeniem, które opuszcza swoją norę jedynie podczas pełni księżyca. Ma gładkie, bladoszare ciało, wyłupiaste okrągłe oczy na czubku głowy i cztery wrzecionowate nogi o wielkich płaskich stopach. Podczas pełni lunaballe wykonują tylnymi nogami skomplikowane tańce. Podejrzewa się, że jest to rodzaj zalotów (owe tańce często pozostawiają w zbożu ślady w postaci zawiłych geometrycznych wzorów, które stanowią wielką zagadkę dla mugoli). Obserwowanie tańca lunaballi w świetle księżyca jest fascynującym przeżyciem, może być również bardzo opłacalne, bo jeśli przed wschodem słońca zbierze się ich srebrzyste odchody i rozsypie na grządkach z magicznymi ziołami i na rabatach z kwiatami, rośliny urosną bardzo szybko i będą wyjątkowo silne. Lunaballe spotyka się na całym świecie.
Klasyfikacja MM: XXX
Langustnik jest stworzeniem lądowym, spotykanym głównie na skalistych wybrzeżach Europy. Chociaż jest nadzwyczaj podobny do homara, pod żadnym pozorem nie powinno się go zjadać, ponieważ spożycie jego mięsa wywołuje wysoką gorączkę i nieprzyjemne, zielone zabarwienie twarzy. Langustnik ladaco osiąga długość dwunastu cali i jest jasnoszary w ciemnozielone plamki. Żywi się małymi skorupiakami, ale nie pogardzi też większą zdobyczą. Ukąszenie langustnika wywołuje nietypowy efekt uboczny, polegający na tym, że przez tydzień po ugryzieniu ofiara ma wyjątkowego pecha. Jeśli ugryzł cię langustnik, nie zakładaj się i nie spekuluj, ponieważ sprawy na pewno potoczą się nie po twojej myśli.
Lunaballa
Klasyfikacja MM: XX
Lunaballa jest niezwykle nieśmiałym stworzeniem, które opuszcza swoją norę jedynie podczas pełni księżyca. Ma gładkie, bladoszare ciało, wyłupiaste okrągłe oczy na czubku głowy i cztery wrzecionowate nogi o wielkich płaskich stopach. Podczas pełni lunaballe wykonują tylnymi nogami skomplikowane tańce. Podejrzewa się, że jest to rodzaj zalotów (owe tańce często pozostawiają w zbożu ślady w postaci zawiłych geometrycznych wzorów, które stanowią wielką zagadkę dla mugoli). Obserwowanie tańca lunaballi w świetle księżyca jest fascynującym przeżyciem, może być również bardzo opłacalne, bo jeśli przed wschodem słońca zbierze się ich srebrzyste odchody i rozsypie na grządkach z magicznymi ziołami i na rabatach z kwiatami, rośliny urosną bardzo szybko i będą wyjątkowo silne. Lunaballe spotyka się na całym świecie.
Subskrybuj:
Posty (Atom)